Η χορήγηση δανείων σε ελβετικό φράγκο, δεν υπήρξε ασφαλώς ελληνική πρωτοτυπία. Και σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ οι δανειολήπτες ελβετικού φράγκου έρχονται αντιμέτωποι με τις ίδιες δυσβάσταχτες οικονομικές συνέπειες των αυξημένων δόσεων και του άληκτου κεφαλαίου, μετά τις γνωστές σε όλους μας εξελίξεις. Από μια επισκόπηση πρόσφατων γερμανικών αποφάσεων, οι οποίες είναι στη διάθεση του γραφείου μας, προκύπτει ότι η γερμανική νομολογία δικαίωσε σε τρεις μέχρι σήμερα αποφάσεις γερμανούς δανειολήπτες ελβετικού φράγκου, διαπιστώνοντας παραβιάσεις (εκ μέρους της τράπεζας), σχετιζόμενες αφενός μεν με το δικαίωμα υπαναχώρησης που προβλέπει το γερμανικό δίκαιο και για τις εν λόγω συμβάσεις, αφετέρου δε με τις τυπικές πλημμέλειες που περιελάμβανε το σχετικό έντυπο υπαναχώρησης που είχε χορηγηθεί στους δανειολήπτες. Οι εν λόγω αποφάσεις κινούνται σε διαφορετικό νομικό υπόβαθρο από εκείνο των ελληνικών δικαστηρίων, καθώς η ελληνική έννομη τάξη, σε αντίθεση με την γερμανική, δεν προέβλεπε τέτοιου είδους ή αντίστοιχες υποχρεώσεις για τις ελληνικές τράπεζες.