Το Ανώτατο Αυστριακό Δικαστήριο σε μια σημαντική απόφασή του δέχθηκε πρόσφατα ότι το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί να εναχθεί ενώπιον των αυστριακών δικαστηρίων, όπως τούτο είχε γίνει εν προκειμένω με αγωγή που κατέθεσε στην Αυστρία μικρομολογιούχος κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας (για ομόλογα ονομαστικής αξίας 17.000 Ευρώ), θεωρώντας ότι η άντληση κεφαλαίων μέσω της έκδοσης κρατικών ομολόγων, δεν θίγει την κυριαρχία του κράτους και δεν εντάσσεται στην άσκηση δημόσιας εξουσίας (acta iure imperii).

Πιο συγκεκριμένα, το Ανώτατο Αυστριακό Δικαστήριο έκρινε ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν μπορεί να επικαλεστεί την αρχή της ετεροδικίας των κρατών, δεδομένου ότι αυτή δεν ισχύει για τις πράξεις εκείνες που ενεργεί το Δημόσιο ως fiscus στα πλαίσια των ιδιωτικού δικαίου σχέσεών του (acta jure gestionis). Με το σκεπτικό αυτό, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε τις προηγηθείσες δικαστικές αποφάσεις του Πρωτοδικείου και του Εφετείου, οι οποίες είχαν απορρίψει την αγωγή του ομολογιούχου ελλείψει διεθνούς δικαιοδοσίας (εξαιτίας της αρχής της ετεροδικίας των κρατών).

Υπό το πρίσμα αυτό, η εν λόγω υπόθεση έχει αναπεμφθεί πλέον στο αρμόδιο αυστριακό Πρωτοδικείο, το οποίο θα επιληφθεί της διαφοράς μεταξύ του ομολογιούχου και του Ελληνικού Δημοσίου. Αξίζει πάντως να αναφερθεί ότι το Ανώτατο Αυστριακό Δικαστήριο τονίζει στην απόφασή του ότι «το ερώτημα της εφαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας (ν. 4050/2012 για τη διαδικασία “αντικατάστασης των τίτλων εκδόσεως ή εγγυήσεως του ελληνικού Δημοσίου με νέους τίτλους”) στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ενώπιον αυστριακών δικαστηρίων, θα κριθεί μετά την εξέταση και αποδοχή της διεθνούς δικαιοδοσίας από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο». Η συνέχεια στην εν λόγω υπόθεση, αναμένεται ασφαλώς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Α. Μπώλος